bu sefer gerçekten çok oldu yazmayalı

bu sefer gerçekten çok oldu yazmayalı. çok şey değişti hayatımda, amaçlarım, hedeflerim, yaşam stilim, saç şeklim, arzularım, isteklerim. biraz daha yalnız kaldım. biraz daha baş başa kaldım kendimle. bir hortumun içindeymiş gibi savruldum oradan oraya. yaşadığım şehir değişti, etrafımdaki insanlar, bindiğim araçlar değişti, bildiğim dostlar, dinlediğim şarkılar. kendime ait olmayan bir hayat yaşıyor gibiyim. kendime ait olmayan bir hayatta kendime ait birşeyler edinme çabasındayım. aklımın haddinden fazla karışık olması hayata dair konsantrasyonumu etkiliyor. o kadar çok şey yaşadım ki son zamanlarda gök taşı düşse üzerime normal gelecek. işin garibi eskiden tuhaf bir arabesk haline getirebildiğim en ufak şeyleri şimdi daha rahat göğüsleyebilen duygusuz bir organizmaya dönüşmüş olmam. sanırım bu yüzden bu yazıyı düz bir yazı ve büyük küçük harf ayırd etmeden yazmam. üretkenliğimi kaybettim, neşemi kaybettim, duygularımı kaybettim. mekaniklik kazandım bunun yerine, hayatta kalma becerisi kazandım, belki biraz da gaddarlık kazandım. gücün iyi tarafından kötü tarafına kaymaya başladım. kendimi anakin gibi hissediyorum bazen. star wars tadında bir hayat. müzik dinlemiyorum artık. aptal tv dizileriyle vakit geçiriyorum. yazmıyorum artık. yazılanları okumuyorum. amacım tek ama çabalamıyorum. korkarım elimdeki fırsatları bir bir kendi elimle harcıyorum. bazen bir omuz istiyorum arkamdan itecek beni bir güç, hayata bağlayacak bir nefes. çok mu şey isyiyorum. her ikinize de soruyorum ?